Jetje in Griekenland

 

 

Ik loop het treinstation van Piraeus uit en zie hem liggen op de stoep. Een oude man op een stuk karton, vlak naast het koffietentje waar enkele grijzende mannen, spelend met een komboloi*, hun tijd verdrijven.

Ik was met Nederlandse Jetje een dagje naar Athene geweest. Jetje studeert kunst in den Bosch en dit is haar eerste reis naar Griekenland. Eerst togen we naar de vlooienmarkt in Monastiraki, waar Jetje dapper onderhandelde met de verkopers. Lees verder

De kleine schilder

IMG_3997A

Stilletjes zit hij te schilderen op de hoek van de vuilcontainer in de haven van Piraeus. Het restje verf in het plastic bekertje heeft hij aangelengd met wat water. Met rode blossen op zijn wangen zet hij zijn penseelstreken, voortbordurend op het schilderwerk dat gemaakt werd door veertig of vijftig kinderen. Af en toe prevelt hij iets in zichzelf. Aan zijn gezichtsuitdrukking zie ik dat hij even niet hier is, niet in dit geïmproviseerde tentenkamp waar duizenden vluchtelingen verblijven. Hij is afgereisd naar zijn droomwereld. Lees verder

De harmonica die de grenzen verbrak.

Het is ochtend. Toch is het hele tentenkamp al op de been en de onafgebroken maalstroom van beweging klinkt door in de geluiden. De hele nacht door zijn er bussen vol mensen aangekomen. Nu de dag is aangebroken, zien al deze mensen elkaar voor het eerst bij daglicht. Vrijwilligers bezetten twee of drie posten tegelijk om in alle noden te kunnen voorzien. Maar de genadeklap valt pas echt met het bericht dat de grenzen straks open zullen gaan. Lees verder

Καλη Χρονια!

Καλή Χρονιά! Gelukkig nieuwjaar!

Alle foto’s heb ik de gelopen dagen genomen in Kynouria, Arkadia. Op het blauwe bord staat in het plaatselijke dialect (Tsakonika) en in nieuw Grieks de tekst: ‘Waar kom je vandaan? Waar ga je heen?’

 

Grieks dagboek 15 september 2015

In het hartje van het oude Piraeus klaagt een handelaar steen en been. “Normaalgesproken komen hier tienduizend passanten per dag voorbij”, zegt hij, zittend onder een weelderig bloeiende bougainville in zijn plantenhandel. “Nu zijn het er misschien anderhalf duizend. Het lijkt erop dat de stedelingen geen haast maken om terug te keren uit hun geboortedorp dit jaar. Of ze komen niet naar het centrum, want ze hebben geen bikikinia”. Hij maakt een veelbetekenend gebaar en wrijft zijn duim langs zijn wijsvinger. “De verkiezingen van aanstaande zondag ontregelen het normale leven”, stelt hij. Zijn eigen mening over de politieke ontwikkelingen houdt hij liever voor zich. Net als de meeste stedelingen overigens. Lees verder

Grieks dagboek 25 augustus

“Ik heb weinig verstand van politiek”, zegt de eigenaresse van de verfwinkel vinnig, “maar ik weet wel dat we in 2015 nog niet normaal hebben kunnen werken. Eerst waren het de verkiezingen van januari, vervolgens de onderhandelingen met de schuldeisers, toen het Referendum en de kapitaal controle die de mensen in hun ban houden. Net toen we dachten dat de rust was teruggekeerd, krijgen we nu weer verkiezingen” Lees verder

Grieks dagboek 19 augustus

“Ik heb geen idee waar men op aanstuurt”, zegt Kostas in zijn schoenenwinkel in een van de nauwe straatjes van Piraeus, ”Dit is geen overeenkomst om blij van te worden, met weer nieuwe belastingen. Het kan toch niet de bedoeling zijn dat alle kleine familiebedrijfjes hun deuren sluiten?” Kostas ging de crisis in met drie schoenenwinkels. Hij sloot er twee, zette noodgedwongen zijn personeel op straat en runt nu zijn ‘laatste strohalm’, gesteund door zijn oude moeder. Lees verder

Grieks dagboek 11 augustus

Mijn slager Giorgos ziet geen enkel lichtpuntje meer. Hij wijst op zijn vitrine, waar een bescheiden voorraad rundvlees ligt. „Hier heb ik de prijs met 2 procent verhoogd, daar met 3 procent. Maar als ik 10 procent doorvoer, nu de btw van 13 naar 23 proceni is gegaan, raak ik mijn vlees niet meer kwijt.” En dan zwijgt de slager nog over de rest van de maatregelen die naar zijn zeggen alle middenstanders het werken bijna onmogelijk zullen maken. Lees verder

Grieks dagboek 4 augustus

“Er dreigt een tekort aan meel”, zegt de bakkersvrouw, terwijl ze mijn brood inpakt. “Importeurs hebben een groot probleem met de kapitaalcontrole. Alles moet contant vooruitbetaald worden en het gaat om enorme hoeveelheden”. Ze las het in de krant ‘To Vima’, vertelt ze met nadruk.

De kapitaal controle blijkt heel wat ongecontroleerde handel tot gevolg te hebben. Zo halen handelaren in meel geld op bij de bakkerijen – die dagelijks contanten binnenkrijgen- en trekken op eigen houtje, met een zak geld, rechtstreeks naar de boeren. Ze bieden een lage prijs voor meel van hoogwaardiger kwaliteit dan het geïmporteerde meel en betalingen onder de tafel door. En ook onder de boeren is contant geld koning: in de zomer hebben ze bestrijdingsmiddelen nodig voor hun tomaten en katoenteelt. Ze gaan overstag en accepteren de slechte deal. Handelaren zijn de grote winnaars in deze zwarte handel, de boeren en de Griekse economie zijn de verliezers. Lees verder