Sprankje hoop

Maandag. Stedelingen keren massaal terug van hun dorpen en eilanden, waar ze bij voorkeur het paasfeest
vieren met veel familie en genodigden. In vergelijking met vorig jaar is het paastoerisme naar de eilanden
met 60 procent gedaald. De economische crisis, de gestegen prijzen van de kustvaart en de stakingen van
de Panhellenische Maritieme Federatie –waardoor de schepen in de Stille Week een paar dagen stillagen–
waren hiervan de oorzaak. Al is er begrip voor de eisen van de stakers (de pensioenen van het Maritiem
Pensioenfonds zijn bijvoorbeeld gehalveerd), toch zijn veel Grieken woest over de stakingsactie: het
toeristische seizoen is net begonnen en Kretenzer boeren zagen hun tomaten, bestemd voor Athene, in de
haven wegrotten.
Dinsdag. Alekos, een vriend van Vassilis, komt de winkel binnen. Hij diept een stapel kaartjes op uit zijn tas
met het logo van een politieke partij, zijn foto en gegevens. Hij zal kandidaat staan bij de opkomende
verkiezingen van 6 mei en vraagt ons mensen naar hem door te verwijzen in het geval ze een gesprek met
hem willen. Opiniepeilingen wijzen uit dat de partijen die van oudsher de Griekse politiek domineren –Pasok
en Nieuwe Democratie– zware klappen zullen oplopen. Het vertrouwen in de politiek is bij de Grieken ver te
zoeken. Velen zijn nog in verwarring: op welke partij zullen ze hun stem uitbrengen? Toch brengen de
verkiezingen, waarheid of utopie, een sprankje hoop op een betere toekomst. Ik hoop dat er iets zal
veranderen. Al is het maar iets kleins, genoeg om ons te kunnen laten ademhalen.
Woensdag. Het ministerie van Financiën heeft de belastingdienst opdracht gegeven beslag te leggen op
bankrekeningen, onroerend goed en andere waardevolle bezittingen, om schulden te innen. Met een absurd
lage grens van 300 euro schuld loopt iedere ‘wanbetaler’ het gevaar al zijn bezittingen kwijt te raken. Op dit
moment zijn er nogal wat ‘wanbetalers’, gewoon omdat ze hun premie of belasting echt niet kunnen
opbrengen. De angst krijgt het Griekse volk steeds meer in zijn wurgende greep. Angst voor nog meer
kortingen op loon of pensioen. Angst om je baan of bedrijf te verliezen. Angst om je huis kwijt te raken.
Vrijdag. Op weg naar de winkel schuifelt een oude vrouw voor me uit, een ovenschaaltje in haar handen.
Net als ik gaat ze binnen bij de bakker. Toen Vassilis kind was, bezat een groot aantal huishoudens geen
oven. Het ovengerecht werd thuis voorbereid en dan bij de bakker voor een kleine vergoeding in de oven
geschoven. Nog steeds maakt een enkeling, zoals deze oude vrouw, gebruik van de oven van de bakker.
Het is goed mogelijk dat dit fenomeen binnenkort terugkeert in het Griekse straatbeeld. Met de extreem lage
lonen en de hoge werkloosheid is de aanschaf van een oven bijna een onmogelijkheid geworden. In Piraeus
openen twee nieuwe winkels hun deuren: bakkers! In het Grieks is dat: ”foernos”. Letterlijk vertaald: oven.

Image

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s