“Wij zijn de toekomst”

Maandag. „We gaan terug naar de drachme!” roept mijn buurvrouw opgewonden, het penseel nog in de
hand. „Ze zeggen het op de radio.”
Natasha schildert en verkoopt lijsten en luistert de hele dag naar een ratelende verslaggever die de
luisteraars bedelft onder zijn visie op de actuele gebeurtenissen. Mijn klant kijkt even verbaasd op, dan
concentreert ze zich weer op het uitkiezen van bloemen voor de doopversiering van haar dochter. Ze wil
graag droogbare materialen, zodat ze het bloemstukje kan bewaren. Als haar dochter ooit mocht trouwen,
dan betwijfelt ze of er geld voor bloemen zal zijn. Lees verder

Advertenties

“Laar ons maar bankroet gaan” zegt Dimitris

„Ik hoop op nieuwe verkiezingen”, zegt Dimitris, eigenaar van de kranten- en sigarenwinkel aan de overkant.
„Misschien komt dan Syriza (linkse coalitiepartij) als eerste uit de bus. We moeten van de twee grote partijen
af, die al zo veel jaren het land ruïneren.” Syriza kwam nu als tweede partij uit de verkiezingen van 6 mei.
Alle pogingen om een coalitie te vormen lopen op niets uit. Tsipras zegt alleen te kunnen samenwerken
wanneer de Nieuwe Democraten en Pasok hun steun voor het memorandum terugnemen. Partijvoorzitters
Samaras en Venizelos denken er niet over te tekenen voor „de vernieling van Griekenland”, zoals ze het zelf
noemen, door hun steun voor het bezuinigingsakkoord met de EU in te trekken. Lees verder

Tha,tha,tha…….

Maandag tot zaterdag. De Grieken zijn alle beloftes beu. Het woord ”tha” (ik zal, wij zullen) kunnen ze niet
meer horen. Samaras (Nieuwe Democraten) is de koploper met beloftes: „Wij zullen de werkloosheid in drie
jaar halveren”, „Wij zullen Athene in drie dagen schoonmaken van illegale migranten.” „Tha…” Ook
Venizelos (Pasok) doet grote beloftes: „Wij zullen zorgen dat Griekenland in drie jaar loskomt van het IMF.”

Er wordt ook gedreigd door de grote partijen: „Als jullie niet voor ons stemmen, gaat het land bankroet, er
zullen geen medicijnen en benzine meer zijn.” Vooral oude mensen lijken dit te geloven. Jongeren walgen
inmiddels van de grote partijen en voelen zich bedrogen. De keuze van de Grieken lijkt nu vooral het voor of
tegen de trojka (de Europese Commissie, de Europese Centrale Bank en het Internationaal Monetair Fonds)
te zijn. Iedere stem telt, al denken sommigen dat de verkiezingsresultaten niets uitmaken; Duitsland zou de
lijnen allang uitgestippeld hebben. De media –die zeer tegenstrijdig berichten– steunen politieke partijen.
Mensen weten dit. Toch zaait het verwarring.

Op internet is een zelfhulpprogramma in omloop, waarmee je
kunt uitvinden welke partij het dichtst bij jouw overtuiging staat. Een groepje christenen lanceerde een
videootje op Facebook waarop diverse mensen hun argumenten om te stemmen uit de doeken doen. Een
voorganger zegt: „Er moet aandacht zijn voor de armen, weduwen en de vreemdeling.” ”Diafania”
(transparantie) wordt genoemd.

Vriendin Lola vertelt dat in haar kleine agrarische dorp bij alle verkiezingen
op dezelfde kandidaten werd gestemd: een rijke boer, in het bezit van peperdure landbouwmachines die hij,
in ruil voor een stem, aan alle kleinere boeren uitleende. De andere zorgde ervoor dat alle zonen en
dochters van het dorp een baan kregen bij een staatsbedrijf. Nu het geld en de banen op zijn, hopen we dat
er een eind komt aan dit cliëntelisme.

Glezos, oud-verzetsstrijder, betreurt de groei van de partij Gouden
Dageraad: „Het doet me pijn dat nazicollabarateurs Grieken om hun stem vragen.”

Zondag. Het Griekse volk stemt. Ondanks de stemplicht blijft 35 procent van de kiezers thuis. Al is dit aantal
betrekkelijk: veel Grieken hebben het land verlaten en sinds 2009 is het bestand niet bijgewerkt. Na de
uitslagen wordt er niet gefeest op het Syntagmaplein, zoals gebruikelijk, een duidelijke winnaar is er niet.

Maandag. De uitslagen zijn het gesprek van de dag. Hoewel velen het veranderde politieke landschap
bejubelen, zie ik weinig blije gezichten. Het kan nog veel kanten uit, denken mensen hardop. Samaras
probeert een coalitieregering te vormen. De Linkse Coalitie Partij, die de trojka niet steunt, weigerde met
hem in zee te gaan, net als de Onafhankelijke Hellenen en de Communistische Partij. Opmerkelijk is dat 19
procent van de stemmen naar partijen ging die niet de drempel van 3 procent haalden. Alleen premier
Papademos klinkt optimistisch. „Binnen een week hebben we een nieuwe regering”, zegt hij. „Tha deixei” –                                         het zal blijken. Tha….

.Image