Wat zou hij er van zeggen?

Image

Duizenden* mensen staan op het Syndagmaplein, de toespraak van premier Adonis Samaras te beluisteren. Iedere keer wanneer ze het woord ‘overwinning’, ‘surplus’ of het bericht dat ‘we de crisis achter ons laten’ horen, beginnen ze luid te juichen en zwaaien wild met de Griekse twee-kleur. Er is een enorme opkomst en Samaras blijft maar herhalen dat de crisis nu echt voorbij is. Het gaat goed met Griekenland, we hebben zelfs een surplus. Keer op keer antwoord de menigte met luid getoeter, gezwaai en gejuich.

“De offers die het Griekse volk gebracht heeft, zijn niet voor niets geweest’, klinkt het ook zo nu en dan, in de maalstroom van woorden over vooruitgang, succes en overwinning. Maar met geen woord wordt er gerept over de slachtoffers die gevallen zijn. Bij een overwinning is het eervol en waardig om deze op zijn minst te noemen en te erkennen. Hoeveel, en wie het waren. Maar Adonis Samaras, aangemoedigd door een haast uitzinnig  zwaaiende en juichende menigte, schuift de slachtoffers van de bezuinigingspolitiek gemakshalve onder de mat. Alsof ze er niet zijn. Lees verder

Advertenties