Grieks dagboek 2 juli 2015

“Kalo mina”, zeg ik tegen de man, die vrijwel geheel verscholen gaat in zijn kiosk. “Laten we hopen dat deze maand veel goeds brengt”, zegt hij terug en hij discussieert weer verder met de mannen die voor zijn kiosk staan. Overal op straat wordt de politiek weer volop besproken.

“Zestig euro pinnen per dag, daar hoeven we toch niet dramatisch over te doen? Daar kunnen we royaal op overleven!”, vindt de kioskhouder. “Voor bedrijven is het niet genoeg”, denkt de man met de zonnebril. “Alle betalingstermijnen liggen op een week en zondag is deze toestand over, daar ga ik vanuit”, zegt de optimistische kioskhouder luchtig.

Voor veel Grieken is het niet genoeg. Zoals voor Fanis. Midden in de crisis zette deze jonge ondernemer een IT bedrijfje op, met slechts vijftig euro achter de hand. Vandaag heeft hij 18 mensen in dienst en zijn bedrijf groeit nog steeds.

Terwijl Tsipras weigerde een akkoord te tekenen met de schuldeisers, zat Fanis om de tafel met Duitse investeerders. Fanis was goed op weg om nog meer arbeidsplaatsen te creëren. Toen hij in Duitsland geld wilde opnemen om zijn hotel te kunnen betalen, bleek dat hij maar zestig euro kon opnemen met zijn Griekse pinpas.

Fanis schreef een brief aan Alexis Tsipras en zette deze online. ”Alexis, wij zijn de vooruitgang waarover je hoort in Brussel. Wat heb ik je gedaan, Alexis? Waarom vernietig je mijn plannen die ik heb opgezet door enorme risico’s te nemen en hele nachten door te werken? Waarom laat jij me in de steek in het buitenland?” Hij verwijt Tsipras geen plan te hebben en zich te laten leiden door ideologie, met als wapen achterhaalde ideeën. De brief van Fanis werd gisteren duizenden keren gedeeld op de social media. Fanis hoopt op een snelle overeenkomst tussen de regering en de crediteuren. De komende tijd hoopt hij twintig nieuwe mensen in dienst te nemen.

Stavros, die een opleiding tot elektricien doet, discussieert ook even mee, bij de kiosk waar hij een pakje shag koopt. Het afgelopen jaar volgt hij de ontwikkelingen in de politiek op de voet en hij discussieert hierover veel met zijn vrienden. Nu het referendum is afgekondigd voelt hij zich verantwoordelijk voor de stem die hij zal uitbrengen.

De opa van Stavros is 40% gekort op zijn pensioen en kan nauwelijks rondkomen. Stavros ziet veel armoede om zich heen en gelooft dat de crediteuren alleen nummers zien en niet de mensen erachter die een overlevingsstrijd voeren. Meer besparingen, zoals de crediteuren voorstellen, zal voor de ‘gewone Griek’ een langzame dood betekenen, denkt hij.

Stravros ziet op TV vooral propaganda om ‘ja’ te stemmen. Hij zette de TV uit en ging meer lezen, discussiëren en nadenken. Hij besluit om zondag ‘nee’ te stemmen. Tegen nog meer armoede. ”Het zou mensonterend zijn, als het mes weer in de pensioenen en het budget voor de zorg gaat”.

De discussie voor de kiosk, met alle kranten binnen handbereik, zal de hele dag aanhouden.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s