Grieks dagboek 11 juli 2015

Het ‘nee’ dat door 63% van de Griekse bevolking werd uitgesproken bij het referendum van afgelopen zondag, lijkt als een blad aan de boom te zijn omgeslagen in een ja. ‘Ja’ voor een overeenkomst en ‘ja’ voor de euro.

“Voor ons ligt een ravijn, achter ons een snelstromende rivier”, zegt Katerina die lerares Engels is. “We hebben nu geen enkele keuze meer. Er moet nu van twee kwaden het beste worden gekozen. Misschien zou het op de lange duur beter zijn als we nu terug zouden gaan naar de drachme. Maar dan zouden er eerst twee verschrikkelijk moeilijke jaren voor ons liggen. Lesgeven zou ik dan kunnen vergeten en ook mijn man, die les geeft aan een privéschool, zou meteen zijn baan verliezen. Maar het zal nu ook niet makkelijk worden!”, verzucht ze.

“Het lijkt wel of de mensen de deur niet meer uit durven”, klaagt de bakkersvrouw. Achter haar liggen rijen geurende broden te wachten, waarvan ze betwijfelt of ze ze vandaag zal kunnen slijten. “Als er nu maar snel een overeenkomst gesloten wordt”, zegt ze. De bakkersvrouw wil, net als de meeste Grieken, gewoon weer aan het werk. Maar daarvoor is rust en stabiliteit nodig. ”Iedere deal, is een goede deal”, zegt ze vinnig, “zolang we maar niet naar de drachme gaan!”

De apotheker is niet blij met de nieuwe voorstellen. “Als het mes weer in het budget voor de zorg gezet wordt, weet je wat dat concreet inhoudt?”, vraagt hij. “Dat jij en ik meer zullen moeten bijleggen, zowel voor medicijnen als voor onderzoeken”. De rode vlekken in zijn gezicht verraden dat het hem niet in de kouwe kleren is gaan zitten. Toch hoopt ook hij op een overeenkomst, komende zaterdag, al voelt hij zich bedrogen door de regering Tsipras, die anders handelt dan belooft.

Mattheas zit er helemaal door heen. Hij verkoopt tuingereedschap van een Duits merk en doet ook reparaties. Maar nu ligt alles finaal stil. “Ze proberen alle kleine familiebedrijven te sluiten, die altijd de ruggengraat van de Griekse economie zijn geweest. Wij zullen opnieuw meer belastingen gaan betalen, terwijl multinationals als Lidl en Media Markt ontzien worden.”. Het zijn allemaal politieke spelletjes, denkt Mattheas. “Dat Griekenland de waarde van de euro laag houdt, is alleen maar goed voor de exportlanden zoals Duitsland, Nederland en Frankrijk”. Hij ziet het somber in. ”Hebben de vorige maatregelen ons geholpen? De schulden en de werkeloosheid zijn alleen maar gestegen”.

“Er moet nog heel veel veranderen in Griekenland”, vindt de kruidenier met het brilletje. “Het wordt tijd dat iedereen gewoon belastingen gaat betalen, dus ook reders en de kerk, zij moeten ook bijdragen aan de vooruitgang van de economie!” Hij gelooft dat de Griekse regering ook corruptie en clientelisme zal aanpakken, zoals ze beloofd. “Maar waarom werd het referendum eigenlijk gehouden?” vraagt de vrouw die al een tijdje staat te luisteren, “zoveel moeite voor niets? De maatregelen zullen worden ondertekend en het volk kan weer betalen!”

Advertenties

3 gedachtes over “Grieks dagboek 11 juli 2015

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s