Grieks dagboek 15 september 2015

In het hartje van het oude Piraeus klaagt een handelaar steen en been. “Normaalgesproken komen hier tienduizend passanten per dag voorbij”, zegt hij, zittend onder een weelderig bloeiende bougainville in zijn plantenhandel. “Nu zijn het er misschien anderhalf duizend. Het lijkt erop dat de stedelingen geen haast maken om terug te keren uit hun geboortedorp dit jaar. Of ze komen niet naar het centrum, want ze hebben geen bikikinia”. Hij maakt een veelbetekenend gebaar en wrijft zijn duim langs zijn wijsvinger. “De verkiezingen van aanstaande zondag ontregelen het normale leven”, stelt hij. Zijn eigen mening over de politieke ontwikkelingen houdt hij liever voor zich. Net als de meeste stedelingen overigens.

Een meisje met lang donker haar dat net een Basilicumplant heeft uitgezocht, wil wel haar mening geven. Al heeft ze geen idee wat ze zal stemmen. “Als ik mijn stem aan een partij geef, wil ik wel achter de ideeën van de partij staan. Maar zo’n partij is er helemaal niet”, zegt ze. Ze vertelt dat ze vaak met haar vrienden discussieert over de situatie van het land. “Het probleem is dat er geen werkelijke leider is die het land uit de crisis zou kunnen leiden”, vindt ze, “Meimarakis van de Nieuwe Democraten is corrupt, Tsipras doet voortdurend beloftes die hij niet nakomt. De linkse splinterpartijen vallen voor mij af, net als de communisten en de neonazipartij”. Veel van haar vrienden hebben zelfs besloten om helemaal niet te gaan stemmen. En dat hoor ik vaker.

Een eindje verderop staat een bebaarde man met een grote kraam op de stoep. Hij prijst zijn overhemden van pure Griekse katoen aan, die hij voor vijf euro verkoopt aan de voorbijgangers. Als ik even mijn pas inhoud, begint hij een praatje. “Je komt vast uit Nederland”, zegt hij na een observerende blik. “Gisteren heb ik een heel gesprek gehad met twee van jouw landgenoten. Ik heb hun uitgelegd dat we nu terugbetalen wat onze voormalige regeringen achterwege gelaten hebben. Want de hervormingseisen zijn nooit toegepast. Een gezonde staat mag wel een tekort hebben, maar nooit teveel”. De verkoper vermoedt dat er een coalitieregering van Syriza-de partij van de vorige maand teruggetreden premier Tsipras- en de Nieuwe Democraten uit de bus zal komen. “Daar zullen we het mee moeten doen, want we moeten vooruit”.

“Er is meer nodig om de economie weer op de rails te krijgen”, zegt een lange man, die zojuist een katoenen hemd heeft uitgezocht. “Natuurlijk moet het memorandum worden uitgevoerd. Wie nog steeds het denkt er makkelijk vanaf te komen, heeft het mis: het zal uiterst moeilijk worden. Er moet beslist een herstructurering van de schuld plaatsvinden. Iedereen weet dat deze ondraaglijk is. Het moet dan ook een drastische herstructurering worden, die het land werkelijk kan dragen. Eigenlijk kan alleen Tsipras hierover onderhandelen met de schuldeisers, in ruil voor de uiterst strenge maatregelen die hij met hen is overeengekomen. Maar het ziet er niet naar uit dat hij een meerderheid van de stemmen zal halen”.

De hemdverkoper plukt aan zijn baard. “De economische situatie van Europa zit ons niet mee en daar komt het vluchtelingenprobleem nog bij”, zegt hij. En dan neemt het gesprek een andere wending.

Grieks dagboek 15 september 15

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s