Als je komt….

Als je komt… neem ik je mee naar de mooiste plekjes van mijn stad. Ik wil je laten zien dat Piraeus meer is dan alleen die grauwe, hectische en chaotische havenstad. Lees verder

Advertenties

Piraeus, stad van tegenstellingen

OLYMPUS DIGITAL CAMERA                                                                                                                                                                                                    Je zou denken dat het om een gemonteerde foto gaat.

Maar dit schizofrene huis staat op loopafstand van mijn huis,

in een van de smalle straatjes van de Piraeus.

Een stad vol tegenstellingen.

Hij is terug.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

“Kareklaaaaaaaaaas!”, klinkt zijn langgerekte roep door de straat. Ik loop even naar mijn balkon en zie hem voorbijkomen: de stoelenmatter. Na een jarenlange afwezigheid uit het straatbeeld, loopt hij daar met een bos riet onder de arm. Hij hoopt dat in een van de huizen iemand door de rieten zitting van zijn stoel is gezakt, en hij deze opnieuw mag matten. Lees verder

Daktuinen en daklozen

                                 P1010020b P1010032b

Het is een prachtige voorjaarsdag. Natuurlijk waren we blij met de zachte winter dit jaar. Vooral nu veel Griekse huishoudens deze zonder verwarming of stroom moesten doorkomen. De duizenden mensen die op straat leven gun je het ook niet: kou, wind of sneeuw.  De enigen die goed lijken te gedijen bij fris weer, hoosbuien en wind, zijn de daktuinen.

Lees verder

De zandweg, de ijsverkoper en de paardenkar

OLYMPUS DIGITAL CAMERAOLYMPUS DIGITAL CAMERA

Ze staan in de nauwe straatjes van mijn stad, hier en daar tussen  het grauwe beton, langzaam af te brokkelen.
Niemand lijkt zich er druk om te maken dat dit erfgoed staat te verpauperen en langzaam maar zeker verloren gaat.
Misschien zijn deze historische huizen geerfd door een groep nazaten van de laatste bewoner Lees verder

Portret van een dakloze-Griekenland

Portret van een daloze-Griekenland

Vorig jaar woonde hij nog in een huis.
Toen hij zijn baan verloor kon hij de huur niet meer opbrengen.
Een paar maanden later werd hij op straat gezet, een grote stapel onbetaalde rekeningen achterlatend.
Iedere dag staat hij in de rij voor een bord eten, een paar sokken of een deken, bij een hulpinstatie of een kerk.

Maandenlang woonde hij in een van de wachthokjes in de haven van Piraeus,  daar waar de boten vertrekken naar de eilanden. Tientallen daklozen brengen daar de nacht door op een van de stoelen. Nu heeft hij een ‘betere’ oplossing gevonden: in het portiek van een gebouw, tussen een grote bank (Emporiki)  en een Orthodoxe basiliek (Agia Triada), heeft hij van kartonnen dozen een hutje gebouwd. Hier kan hij tenminste languit liggen.

Hij wordt voortdurend bestolen: de ene keer wordt hij wakker zonder deken, dan weer zonder schoenen.
Soms wordt zijn jas open gesneden terwijl hij slaapt door iemand die op zoek is naar geld.
Het leven op straat is rauw en onveilig.

Hij is een van de duizenden daklozen in Griekenland.Hoeveel het er zijn weet niemand precies: de laatste telling vond plaats in 2009. De groep daklozen groeit nog steeds.

Recycle-project Griekenland

Iedere dag verzamelt hij kartonnen dozen in het centrum van de stad Piraeus.
De meesten van zijn collega’s hebben alleen een handkar of een winkelwagentje.
Maar hij heeft een driewieler.
Boven op zijn ‘oogst’ van vandaag zit hij ‘san passas mes’ sta maroulia’.
‘Als een passas tussen de slakroppen’, zoals Grieken het zeggen. Prinsheerlijk.
Waarschijnlijk is hij een immigrant en woont hij met nog tien of twintig mensen in een goedkoop appartement. Zijn handel verkoopt hij en zo verdient hij een klein dagloon.