Grieks dagboek 11 juli 2015

Het ‘nee’ dat door 63% van de Griekse bevolking werd uitgesproken bij het referendum van afgelopen zondag, lijkt als een blad aan de boom te zijn omgeslagen in een ja. ‘Ja’ voor een overeenkomst en ‘ja’ voor de euro.

“Voor ons ligt een ravijn, achter ons een snelstromende rivier”, zegt Katerina die lerares Engels is. “We hebben nu geen enkele keuze meer. Er moet nu van twee kwaden het beste worden gekozen. Misschien zou het op de lange duur beter zijn als we nu terug zouden gaan naar de drachme. Maar dan zouden er eerst twee verschrikkelijk moeilijke jaren voor ons liggen. Lesgeven zou ik dan kunnen vergeten en ook mijn man, die les geeft aan een privéschool, zou meteen zijn baan verliezen. Maar het zal nu ook niet makkelijk worden!”, verzucht ze. Lees verder

Advertenties

Grieks dagboek 6 juli 2015

IMG_2264

“Laten we nog geen feest vieren”, zegt mijn bakker in Piraeus, de havenstad waar enorm geleden is onder deze voortslepende crisis, “er moet nu worden onderhandeld. Over de uitkomst kunnen we op dit moment alleen nog maar speculeren. ”

De twee meest gehoorde woorden vandaag zijn ‘onderhandelen’ en ‘overeenkomst’. Op deze dag na het Referendum, waarbij ruim 61% van het Griekse volk ‘nee’ stemde, tegen de voorgestelde bezuinigingseisen van de schuldeisers -waar bij het mes opnieuw in de zorg en de pensioenen gezet zou moeten worden- wordt er op straat druk gediscussieerd.

 “We hebben gestemd tegen zwaardere bezuinigingen, maar we willen allemaal in Europa blijven. Europa is ons huis!” zegt de kruidenier met het brilletje.” We zijn binnengekomen om te blijven. De regering moet nu om de tafel met Europa, om de best mogelijke overeenkomst er uit te slepen, met het oog op de toekomst van onze kinderen”. Lees verder

Grieks dagboek 4 juli 2015

Gisteren trokken ja-stemmers en nee-stemmers de straat op in Athene.

Nee-stemmers verzamelden zich op het Syntagmaplein in Athene, waar Tsipras zijn toespraak hield.Bekijk in onderstaand filmpje dat duizenden mensen, die zondag tegen het voorgestelde bezuinigingspakket zullen stemmen, op de been kwamen en hoe Tsipras zich een weg baant door de menigte. Beluister zijn toespraak, die hij aanving met: “Vandaag vieren we de democratie, we zijn nu al winnaars!” Lees verder

Grieks dagboek 3 juli

Met een brilletje op zijn neus en een notitieblok in de hand, noteert hij de ontbrekende producten van zijn
kruidenierswinkel. “Er is gebrek aan basisproducten”, zegt het meisje, dat de pakken koffie op de onderste plank aan het
tellen is.

De winkel, die producten van Kreta en  andere traditionele producten verkoopt, boert verbazend goed tijdens de
crisisjaren. Grieken zijn steeds meer producten van eigen bodem gaan kopen.
Hardop vraag ik me af waarom er een gebrek aan Griekse producten zou zijn. Het binnenlandse betalingsverkeer werkt
toch gewoon? Toch is het voor de kleine producenten met lokale producten een probleem. De vraag naar producten is
kleiner en met een minimale kans op betaling van de winkeliers is het weinig aantrekkelijk de reis naar de stad te ondernemen. Het geld circuleert niet meer normaal. Lees verder

Grieks dagboek 2 juli 2015

“Kalo mina”, zeg ik tegen de man, die vrijwel geheel verscholen gaat in zijn kiosk. “Laten we hopen dat deze maand veel goeds brengt”, zegt hij terug en hij discussieert weer verder met de mannen die voor zijn kiosk staan. Overal op straat wordt de politiek weer volop besproken. Lees verder

Grieks dagboek 1 juli 2015

Knerpend draait mijn buurvrouw Despina de veiligheidssloten open voor ze de deur open doet. “Als er ergens niets te halen valt, is het hier wel”, denk ik nog. Maar vooral oudere mensen zijn bang. Tijdens de crisis zijn inbraken flink toe genomen en des te meer, nu velen gevulde oude sokken in huis hebben. Lees verder

Grieks dagboek 30 juni 2015

Maandag. Alle banken zijn vandaag gesloten en er is een limiet voor het opnemen van geld bij de pinautomaten van 60 euro per dag.

“Zestig euro per dag betekent 1800 euro per maand. Wie er meer dan 1800 euro per maand verdiend zal dit niet leuk vinden. Maar dat zijn er niet zo veel meer.”*

Ik haal een brood bij de bakker. De bakker, een jonge dertiger, verklaart komende zondag absoluut JA te gaan stemmen. Want als het tot een Grexit komt en we naar de drachme gaan, zullen zijn klanten de eerste tijd met bonnetjes gaan betalen, die hij dan vervolgens zal moeten verzilveren, legt de bakker uit. Zijn woorden klinken vooral als angst voor het onbekende. Dit zou weleens een drijfveer voor velen kunnen zijn bij het stemmen komende zondag. Lees verder