De zandweg, de ijsverkoper en de paardenkar

OLYMPUS DIGITAL CAMERAOLYMPUS DIGITAL CAMERA

Ze staan in de nauwe straatjes van mijn stad, hier en daar tussen  het grauwe beton, langzaam af te brokkelen.
Niemand lijkt zich er druk om te maken dat dit erfgoed staat te verpauperen en langzaam maar zeker verloren gaat.
Misschien zijn deze historische huizen geerfd door een groep nazaten van de laatste bewoner Lees verder

Advertenties

“Bezuinigingspolitiek raakt de kern van onze gezondheid”

Geertje Spiliotopoulou  06.11.2013

Patiënten liggen dicht op elkaar te wachten op een onderzoek of op een arts. Er is nauwelijks
loopruimte tussen de bedden. Een van de patiënten krijgt een hartaanval en een andere sterft.
De schokkende foto van de volgepakte wachtkamer, die deze week alle voorpagina’s in Griekenland haalde,
werd genomen in een van de grootste ziekenhuizen van Athene. De foto werd gemaakt op de tweede dag
nadat de tomografische scanner (CT) het had begeven. Een tweede CT-scanner had maanden geleden al
het loodje gelegd. Nu moesten ambulances met patiënten pendelen naar andere ziekenhuizen. Lees verder

Sprankje hoop

Maandag. Stedelingen keren massaal terug van hun dorpen en eilanden, waar ze bij voorkeur het paasfeest
vieren met veel familie en genodigden. In vergelijking met vorig jaar is het paastoerisme naar de eilanden
met 60 procent gedaald. De economische crisis, de gestegen prijzen van de kustvaart en de stakingen van
de Panhellenische Maritieme Federatie –waardoor de schepen in de Stille Week een paar dagen stillagen–
waren hiervan de oorzaak. Al is er begrip voor de eisen van de stakers (de pensioenen van het Maritiem
Pensioenfonds zijn bijvoorbeeld gehalveerd), toch zijn veel Grieken woest over de stakingsactie: het
toeristische seizoen is net begonnen en Kretenzer boeren zagen hun tomaten, bestemd voor Athene, in de
haven wegrotten.
Dinsdag. Alekos, een vriend van Vassilis, komt de winkel binnen. Hij diept een stapel kaartjes op uit zijn tas
met het logo van een politieke partij, zijn foto en gegevens. Hij zal kandidaat staan bij de opkomende
verkiezingen van 6 mei en vraagt ons mensen naar hem door te verwijzen in het geval ze een gesprek met
hem willen. Opiniepeilingen wijzen uit dat de partijen die van oudsher de Griekse politiek domineren –Pasok
en Nieuwe Democratie– zware klappen zullen oplopen. Het vertrouwen in de politiek is bij de Grieken ver te
zoeken. Velen zijn nog in verwarring: op welke partij zullen ze hun stem uitbrengen? Toch brengen de
verkiezingen, waarheid of utopie, een sprankje hoop op een betere toekomst. Ik hoop dat er iets zal
veranderen. Al is het maar iets kleins, genoeg om ons te kunnen laten ademhalen.
Woensdag. Het ministerie van Financiën heeft de belastingdienst opdracht gegeven beslag te leggen op
bankrekeningen, onroerend goed en andere waardevolle bezittingen, om schulden te innen. Met een absurd
lage grens van 300 euro schuld loopt iedere ‘wanbetaler’ het gevaar al zijn bezittingen kwijt te raken. Op dit
moment zijn er nogal wat ‘wanbetalers’, gewoon omdat ze hun premie of belasting echt niet kunnen
opbrengen. De angst krijgt het Griekse volk steeds meer in zijn wurgende greep. Angst voor nog meer
kortingen op loon of pensioen. Angst om je baan of bedrijf te verliezen. Angst om je huis kwijt te raken.
Vrijdag. Op weg naar de winkel schuifelt een oude vrouw voor me uit, een ovenschaaltje in haar handen.
Net als ik gaat ze binnen bij de bakker. Toen Vassilis kind was, bezat een groot aantal huishoudens geen
oven. Het ovengerecht werd thuis voorbereid en dan bij de bakker voor een kleine vergoeding in de oven
geschoven. Nog steeds maakt een enkeling, zoals deze oude vrouw, gebruik van de oven van de bakker.
Het is goed mogelijk dat dit fenomeen binnenkort terugkeert in het Griekse straatbeeld. Met de extreem lage
lonen en de hoge werkloosheid is de aanschaf van een oven bijna een onmogelijkheid geworden. In Piraeus
openen twee nieuwe winkels hun deuren: bakkers! In het Grieks is dat: ”foernos”. Letterlijk vertaald: oven.

Image

Vastentijd van 40 maanden

De seizoenen gaan nagenoeg aan ons voorbij, hier in betonstad. Toch tintelt er iets van optimisme in de lucht                                    zodra de zon doorbreekt. Iedereen komt naar buiten „om zijn botjes
wat op te warmen”, zoals Grieken het zeggen. De winter heeft dit jaar lang geduurd. Op onze en veel andere
Griekse veranda’s staan Hollandse bloeiende bollen zich flink uit te sloven om de boel wat op te fleuren. Het
werkt: ik word blij van de blauwe druifjes, narcissen en tulpen.
Maandag. Zoals het mediterraanse dieet voorschrijft, eten we in huize Spiliotopoulos iedere week een- of
tweemaal peulvruchten. We zitten nu in de vastentijd, de laatste veertig dagen voor Pasen. Veel Grieken
houden zich er, alle dagen of een gedeelte ervan, traditiegetrouw aan en eten geen vlees, zuivel of eieren.
Wel veel groente, fruit en peulvruchten. De ironische grappen zijn niet van de lucht: deze keer zou de
vastentijd wel eens veertig maanden, of, in het zwartste scenario veertig jáár kunnen gaan duren. Overigens
wordt er in Griekenland voldoende groente en fruit geproduceerd om de eigen markt te voorzien en ook te
exporteren. Peulvruchten vormen een uitzondering.
Dinsdag. Vassilis brengt zijn ochtend door in de jachthaven van Kalamaki, waar de meeste boten voor
verhuur liggen. Hij ontmoet booteigenaars,bemiddelaars,en collega-schippers: het vaarseizoen ligt nu voor
de deur. Nu de bloemen niet voldoende brood meer op de plank brengen, vaart Vassilis –alweer voor het
derde jaar– met toeristen uit alle windstreken. In de haven is het een bijenkorf van masttrimmers,
zeilmakers, schilders en monteurs die de boten vaarklaar maken. De hoop op een goed toeristisch jaar stijgt
bij de eerste boekingen, de bootverhuurprijzen dalen ten opzichte van vorig jaar. Griekenland blijft een
prachtige (zeil)vakantiebestemming, met zijn duizenden eilanden die ieder een wereld op zich zijn.
Woensdag. Vandaag denken Grieken niet aan de crisis, maar treuren mee met de Belgische en
Nederlandse ouders die hun kinderen zijn verloren bij een tragisch busongeluk. Een soortgelijk ongeluk is
hier negen jaar geleden voorgevallen, waarbij ook ruim twintig kinderen, allen uit hetzelfde dorp,
omkwamen.
Donderdag. Ik loop naar de recyclebak om papier en plastic te lozen en zie vlak voor de blauwe bak een
hoop papier liggen. Net als ik begin te mopperen zie ik dat een jonge migrant in de bak gedoken is om ook
de laatste papiersnippers van de bodem te krabben. Dagelijks stort zich een waar leger, van meest
migranten, op alle vuilnisbakken van de stad, om papier, blik, metaal en alles wat verhandelbaar is eruit te
halen en bij een handelaar te verzilveren.
Vrijdag. Ik praat met een Nederlandse vriend. Hij vraagt zich af waarom in Nederland het mes diep in de
begroting voor zorg en onderwijs moet, terwijl er wel geld is om Griekenland te steunen. Veel Nederlandse
en Duitse burgers willen niet dat hun belastingsgeld naar Griekenland gaat. Het Griekse volk demonstreert,
op de spandoeken zien we: „Wij willen jullie geld niet!” en: „Weg met het IMF!”. Moeten we ons niet afvragen
wat er met de democratie gebeurd is?

Image